Vakantie: Twee weken zonder internet

Tsja, dan ga je op vakantie en dan zit je ineens zonder internet. Uiteraard goed voorbereid: alle ebooks op alle devices gezet, navigatiekaarten gedownload, Spotify playlist gesynchroniseerd, tickets en vouchers lokaal opgeslagen etc. Maar dan, ter plaatse, geen wifi, roaming 3G geblokkeerd door werkgever... wat nu? 

Nou ja, niks eigenlijk. Dat wil zeggen: rust!

Vooraf dachten we dat we wifi zouden hebben. Bovendien zijn we met de auto weg geweest, dus hadden we ook de nodige entertainment voor onderweg ingecalculeerd. We hebben een excessieve hoeveelheid apparaten in huis en ondanks dat we ze niet allemaal hebben meegenomen zijn we met een grote hoeveelheid apparaten op stap gegaan... 

Ik ga al jaren met een tas vol apparaten, laders en kabeltjes op stap. Meestal hebben we wifi of in ieder geval 3G op onze bestemming. Ik check dan toch van tijd tot tijd mijn mail of Facebook. Eigenlijk raar als je erover nadenkt... het is immers vakantie. Het was dus in zekere zin wennen. Maar, zoals gezegd, twee weken zonder mail, Facebook, LinkedIn, Twitter en de continue stroom van informatie en nieuws was eigenlijk wel een soort verademing... en in ieder geval lekker rustig.

Ik heb in twee weken tijd drie boeken gelezen (dat is veel voor mij). Naast het feit dat het hele goede boeken waren (vooral de nieuwe Khaled Husseini is een echte aanrader) komt het doordat ik zonder digitale interrupties kon lezen. Ik lees uiteraard alleen eBooks. Dat doe ik meestal op mijn iPad. Daarbij laat ik nogal eens afleiden door inkomende berichten of meldingen. Soms zelfs gewoon door een gedachte of vraag die bij me opkomt tijdens het lezen. De wetenschap dat ik die vraag even snel kan beantwoorden met mijn iPad maakt dat ik dat vaak nog doe ook... 

Mis je dan helemaal niets? Of misschien een betere vraag, wat mis je dan het meest? Daar hoef ik niet lang over na te denken: Google Maps! Het is zo ongelofelijk handig te weten waar je bent en wat er in de buurt is. Dichtstbijzijnde pinautomaat, bakker, benzinepomp, supermarkt, restaurantje met fatsoenlijke reviews, dat soort dingen. Een goede tweede: de weersverwachting, altijd handig. Wat ik erg jammer vond was dat ik mijn hardlooprondjes niet met RunKeeper kon vastleggen (want ook daar heb je internet voor nodig).

Ik ben inmiddels twee weken terug en weer volledig connected. Dat is ook wel weer fijn natuurlijk, maar in alle rust kunnen lezen was voorwaar een genot! Dat ga ik vaker doen...

Windows 8.1

Windows 8.1 Preview is gearriveerd, ook op mijn PC! Meest besproken voordeel? De startknop is weer terug. Hoewel ik nog bijna dagelijks overweeg Metro te verlaten en gewoon weer alles via de Desktop te doen, nodigt Windows 8.1, meer dan zijn voorganger, uit om Metro te gebruiken.

Verbeterde ervaring

Nee, Office draait nog steeds niet in Metro, maar er zijn echt aspecten die de ervaring verbeteren. Ten eerste is SkyDrive nog dieper geïntegreerd en hoef je nu echt geen bestanden meer lokaal op te slaan (als je niet wilt). Hierdoor heb je de traditionele verkenner nauwelijks meer nodig. Dropbox laat in Metro (helaas) nog veel te wensen over... Verder kom je met PC Settings nu een stuk verder dan voorheen. Tenslotte is door de verregaande Bing integratie het zoeken in en over Apps een stuk handiger geworden.

Snel verbetering

Toch hoop ik op een snelle release (en significante verbetering) van de uiteindelijk versie want er zitten ook serieuze nadelen aan Windows 8.1 Preview. Het belangrijkste nadeel is dat het *zeer* merkbaar trager is. Het opstarten duurt een stuk langer (was < 30 sec, is > 1 min), de desktop is trager, en ook Metro apps voelen een stuk minder soepel (uiteraard op dezelfde hardware...). De Foto App haalt niet alle foto's op uit mijn SkyDrive bibliotheek en biedt bovendien niet langer de mogelijkheid om je Facebook of Flickr foto's te koppelen. De People App is een feature kwijt, namelijk: wie is online. Ik gebruikte dat voor Messenger, dat inmiddels in zijn geheel is verdwenen en voorgoed vervangen door Skype. Helaas is Skype (nog?) niet geïntegreerd met de People app.

Startknop

Die startknop? Om eerlijk te zijn heb ik overwogen om Metro maar helemaal te vergeten als gevolg van de terugkeer, maar dat heb ik nog niet gedaan. Die Metro interface heeft toch wel wat... nog los van het feit dat ik het gewoon interessant vind te weten hoe die zich ontwikkelt... :-). Voor mij dus voorlopig Metro (én Desktop), maar wel in de hoop op snele verbetering (gelukkig kan ik nu vanuit Metro mijn updates ophalen, gewoon via PC Settings ;-))!

I Had a Dream...

Tja, zonder pretentieus te willen overkomen, ik had laatst een droom. Toen ik wakker werd had ik echt de beleving alsof ik de toekomst had gezien, sterker nog, alsof ik in de toekomst was geweest! Niet de verre toekomst, dat niet. De droom ging over de nabije toekomst waarin vandaag beschikbare technologie ten volle wordt benut ten behoeve van zorgverlening.

Droom

Het ging ongeveer zo. Ik loop over straat met Google Glass op. Al lopend, om me heen kijkend, aan dingen denkend, voedt Google Glass me met informatie over mijn omgeving. Ik denk aan een lekkere Cappuccino, Google Glass brengt me bij de dichtstbijzijnde koffiebar. Google Glass herkent de medewerker die mijn koffie maakt, toont me zijn Facebook-profiel en vertelt me bovendien dat hij vandaag jarig is. Ik neem mijn koffie in ontvangst en wens hem een fijne verjaardag.

Google Glass redt patiënt

Oh, wacht eens even, daar valt iemand neer, zomaar op straat! Wat een schrik! Ik ren naar buiten. Ik kijk naar de man. Hij ademt nog... Google Glass toont me de dichtstbijzijnde AED, huisarts, ziekenhuis etc. Google Glass diagnosticeert dat deze man een CVA heeft, stuurt voor de zekerheid het geregistreerde beeldmateriaal ter bevestiging naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis met SEH, detecteert dat twee straten verder een tas met daarin een ongebruikte tPA injectie "loopt", notificeert de eigenaar van deze tas, een arts, en hij is meteen naar de patiënt onderweg. De patiënt is gered, zonder permanente schade. Google Glass saves the day!

Willen we dit?

Goede vraag...ik denk dat de patiënt uit het voorbeeld blij is met deze technologie. Zijn leven is gered! De arts wellicht minder. Hij liep gewoon lekker te shoppen in de stad. Maar... tegelijkertijd heeft hij, ondersteund door technologie, een leven gered. Mooi toch? Die persoon in de koffiebar? Als ik vandaag mijn smartphone uit mijn zak haal kan ik die informatie ook vinden, dus die heeft niets te klagen ;-). En ik? Ik draai me nog eens om en ga op weg naar mijn volgende droom...


Dit bericht verscheen eerder op DigitaleZorgGids.nl.

Afstand of Nabijheid?

Mijn vader was laatst jarig. Ik heb hem een iPad gegeven. Mooi cadeau, ja, dat zeker! Mijn vader is gepensioneerd. Hij heeft altijd in de automatisering gewerkt. Hij houdt nog steeds graag de nieuwste ontwikkelingen bij. Hij heeft een recente PC, een recente laptop, een recente smartphone, en nu dus ook een recente iPad. Zo kan hij (maar ook mijn moeder) bij de bridgeclub foto's van zijn kleinkinderen laten zien, net als al die andere gepensioneerde bridgers.

Gewoon op de bank

Vorige week hebben mijn kinderen bij Opa en Oma gelogeerd. Afgelopen weekend zei mijn zoontje tegen me: "Papa, ik mis Opa en Oma zo..". "Zullen we ze even bellen op de iPad dan?", zei ik. Zo gezegd zo gedaan en daar waren Opa en Oma, gewoon bij ons aan de eettafel. En wij, gewoon bij Opa en Oma op de bank.
Mijn vader heeft straks zorg nodig. Hij is de jongste niet meer en bovendien ziek. Ongetwijfeld heeft hij op enig moment zorgprofessionals nodig, de ‘handen aan het bed’. Wat hij nog veel meer nodig heeft zijn mijn zoontje, mijn dochtertje, mij, ofwel zijn dierbaren om zich heen. Met zijn iPad kan hij die nu in huis halen, op elk gewenst moment en op elke gewenste plek, gewoon op de bank of in bed.

Zorg dichtbij

Ik werk bij een zorginstelling. Daar noemen wij dit ‘Zorg op Afstand. Denkend aan mijn vader en zijn iPad realiseer ik me dat die term nergens op slaat. Dit is "’Zorg Dichtbij’. Zo ga ik het vanaf vandaag noemen, want dichterbij dan die iPad van mijn vader komt geen enkele zorgprofessional!


Dit bericht verscheen eerder op DigitaleZorgGids.nl.

Zorgdossier? Facebook!

Marieke heeft een berichtje op Facebook van mevrouw Jansen. Ze is zelfstandig wijkverpleegkundige en mevrouw Jansen is een van haar klanten. Hoewel ze jarenlang met plezier heeft gewerkt voor een grote thuiszorgorganisatie geniet ze nu ook, en misschien nog wel intenser, van haar werk. De thuiszorgorganisatie was niet veel meer dan een administratiekantoor. Met de komst van Sociale Media heeft die haar bestaansrecht verloren. De financiering van de zorg regelt de klant nu zelf, soms met een klein beetje hulp van Marieke.

Eigen Regie

Marieke heeft afspraken gemaakt met twee oud-collega's die bij haar in de straat wonen. Met z'n drieën bestieren ze de omliggende straten. Elkaar en hun klanten ontmoeten ze op Facebook. Daar leggen ze samen met de klant de afspraken vast en rapporteren ze over de zorg. Het netwerk van de klanten zit ook op Facebook en kan precies volgen hoe het met hun dierbare gaat. Marieke heeft voor het doen van haar werk niet meer nodig dan haar smartphone. "Eigenlijk", denkt Marieke weleens bij zichzelf, "snap ik niet zo goed dat we niet eerder op Facebook zijn gekomen...". 

Participatie

De klant vindt het fijn, want het netwerk is een stuk groter geworden. Niet alleen kinderen, maar ook vrienden, neven, nichten, kleinkinderen etc. ontmoeten ze nu vrijwel dagelijks online! En met dat veel grotere netwerk is er eigenlijk altijd wel iemand die kan helpen als het nodig is. Marieke hoeft zich alleen te bekommeren om de echte zorginhoudelijke activiteiten.

Privacy

Vroeger maakten veel mensen zich zorgen over de privacy op Facebook, maar die tijd is al lang voorbij. Facebook is soms nog doelwit voor hackers, maar er is nooit echt informatie ‘op straat’ komen te liggen. De klant heeft nu zelf de regie over de toegang tot zijn of haar informatie. Marieke kan lezen en schrijven in het deel van het dossier dat de klant voor haar heeft opengesteld. Niet iedereen is even open, maar Marieke stemt met de klant af wat ze wel en niet nodig heeft om haar werk te doen. 

Marieke stopt haar iPhone in haar zak en gaat op weg naar mevrouw Jansen.

Dit bericht verscheen eerder op DigitaleZorgGids.

Sociale Rolstoel

"Het is kwart voor acht. Bij mevrouw Jansen gaat de wekker. Nou ja, de wekker, de smartphone. Mevrouw Jansen heeft goed geslapen. De smartphone heeft het slaappatroon van die nacht op haar Facebook profiel gezet. Vanuit haar bed kruipt ze in haar rolstoel. Ze is inmiddels 86 en is er trots op dat ze dat nog zelf kan. Haar rolstoel zet haar gewicht, hartslag, en bloedsuikerwaarden voor haar op haar Facebook profiel, zodat haar familie weet hoe het met haar gaat. En ze stuurt een berichtje naar Marieke. Marieke is de wijkverpleegkundige die haar helpt met haar ochtendritueel. Meestal is ze er binnen een kwartiertje nadat mevrouw uit bed is. Die tijd gebruikt mevrouw Jansen om op haar tablet het nieuws te lezen." Science fiction? Nee, dit is technisch mogelijk, vandaag al! Hoe lang duurt het nog voordat het wordt toegepast? De tijd zal het leren... 

Sociale media zijn overal

Wie zit er tegenwoordig niet op Facebook, Twitter of LinkedIn? En zelfs al zit je daar niet op, we hebben allemaal weleens een filmpje op Youtube bekeken, toch? Maar wat doen we dan eigenlijk allemaal op die sociale media? Dat is heel divers en loopt uiteen van het minuut tot minuut tweeten waar je bent, wat je doet, hoe je je voelt etc, tot het onderhouden van serieuze zakelijke netwerken op LinkedIn. Maar ook levensverhalen compleet met foto- en videomateriaal worden gedeeld. Daar komt ook de meest gehoorde klacht of kritiek vandaan: "Ik hoef toch helemaal niet te weten dat iemand op de wc zit...?" of "Al die kinderfoto's interesseren me niet." Uiteraard moet iedereen dat voor zich bepalen, maar zoals met alles: over smaak valt niet te twisten, en met 200 miljoen mensen op LinkedIn, 500 miljoen op Twitter en 1 miljard op Facebook kan het bijna niet anders dan dat er tussen al die oninteressante informatie voor iedereen ook evenzoveel interessante informatie zit, en daar zit hem de toegevoegde waarde van die sociale media!

En mevrouw Jansen?

Nou, ruim de helft van de Facebook gebruikers is 18-34 jaar oud. Dat zijn de kinderen en kleinkinderen van mevrouw Jansen. En wat doen die kinderen en kleinkinderen? Juist, foto's en verhalen op Facebook zetten. En wie is er het meest geïnteresseerd in die foto's? Juist, mevrouw Jansen. Dat is haar manier om op de hoogte te blijven terwijl ze door haar gezondheid aan huis gekluisterd is. En die gegevens uit haar zelfmetende en communicerende sociale rolstoel zijn natuurlijk niet alleen interessant voor Marieke, maar misschien ook wel voor de kinderen, nietwaar?

 

 

Dit bericht verscheen eerder op DigitaleZorgGids.

Gezocht: Vrienden!

Ik vind sociale media uitermate interessant (of had ik dat al eens gezegd?). Daarom, zo schreef ik al eerder, probeer ik nieuwe SoMe netwerken en concepten uit wanneer ze beschikbaar komen. Het probleem is echter: er is niemand, nou ja, niemand die ik ken (behalve dan die gekke collega van me die net zo'n nerd is als ik ben ;-)).

In mijn vorige blog schreef ik over de vergrijzing van Facebook, en misschien heeft het daar wel mee te maken. Hoewel ik zelf nog geen grijze haren heb, begint dat bij sommige van mijn vrienden toch echt al zijn intrede te doen ;-). Zou het echt waar dat alleen jongeren de andere sociale media ontdekken en gebruiken? Ik denk dat het eerder te maken heeft met het feit dat niemand bij Facebook weg wil of durft. Verandering is immers eng, toch? Tenzij iedereen het doet en we een beweging op gang krijgen, een soort digitale volksverhuizing... Zelfs als alternatieven beter, mooier, handiger of toegankelijker zijn wordt men mee- of teruggezogen in het oude vertrouwde (Facebook dus).

Neem Google+. Dat is sneller, biedt meer mogelijkheden, betere functionaliteit, volgens mij is het hele concept beter uitgewerkt dan Facebook. Hoewel Google+ enorm veel gebruikers heeft (100+ miljoen!), is het gebruik minder intensief en een fractie van de gebruikers betekent ook een fractie van de vrienden. Ik heb weleens op Facebook gevraagd wie er ook op Google+ zit/wil. Resultaat: 0 reacties. Ik heb weleens op Google+ gevraagd waarom er niemand overstapt. Resultaat: 0 reacties.

Als Google+ het niet kan, hoe verwachten anderen dan een spreekwoordelijke deuk in een pakje boter te slaan...? Er zijn sociale netwerken met een specifieke functionaliteit, zoals Instagram voor foto's of Foursquare voor locatie. Die lijken meer succes te hebben, maar dat begrijp ik dan weer niet helemaal. Dat kan ook allemaal gewoon met Facebook. Kennelijk zijn de specifiek apps handiger dan Facebook want het gebruik staat meestal niet op zich, maar richt zich op delen via, jawel, Facebook!

Jarenlang hebben we met z'n allen gebruik gemaakt van reus en de facto standaard Microsoft. Zou Facebook dan de Microsoft van SoMe zijn, de de facto standaard waar mensen niet weg *kunnen*? Krijgen we de komende jaren een Facebook hegemonie? We zullen zien... Ik blijf gewoon vrolijk experimenteren met nieuwe netwerken en concepten (en mijn blogs (ook) via Google+ delen :-)). Wie doet er mee?